Jumat, 19 Februari 2010

lah miki tmbe jel inyong wis ngetik akeh dneng dadi ora nana ;babar blas.....
aduh piye iki...maklum belajar....

rantau???? tidak banget???

pernahkah kamu-kamu semuanya berpikir????
aduh bahasa Indonesia Ku jelek...ngomong bahasa Jawa aja ah....
Koe-koe pada wis mikir urung apa sing sebenere koe lakoni?????(yo wis lach, kadang-kadang....)
bahwa sebenere kue urip teli mung sedela ....(lach katane wis sering krungu nang masjid-masjid....)
mengko disit nek wong tua ngomong, dirungokno....
Rungokna wong arep ngomong kiye????
Jenengku kuwi ade....(ra takon....)
aku kuwi urip nang purbalingga hampir 18tahun.....sing ibarate mangan, turu, sekolah pokoke ngapa bae aku nang purbalingga....kaya kuelah...
Lah, sawijining dina, inyong kuwi lulus sekolah bingung arep kerjo ngndi????
yach ngerti dewek lach nek golet kerja kuwi angel....
eh cempulek kakange aku ngajak aku mring bekasi, tepate nang bantar gebang....ana pegwean...
Unthuk-unthuk....sekang purbalingga maring bekasi gawa gawan apa anane karo klambi nempel sing nang awak....
Jebule wis gtul ngeneh ....bekasi maksude...nang jero batinku ngomong......."ooooo...jebule bekasi kuwi kaya iki to.....tempat perantauan kuwi kaya iki tho......"
Wis tekan umah,ngalamar kerja, ditolak nganah....ditolak ngeneh......